خط ویژه:

نام آزمایش : کشت نمونه های دستگاه تنفسی فوقانی

نام آزمایش : کشت نمونه های  دستگاه تنفسی فوقانی

 (Upper Respiratory Tract – Culture)

توضیح کلی آزمایش

آزمایش کشت نمونه های دستگاه تنفسی فوقانی برای شناسایی عوامل عفونی از نواحی مانند حلق، بینی، لوزه‌ها یا نازوفارنکس انجام می‌شود. این آزمایش در بررسی فارنژیت (التهاب گلو) ، تونسیلیت (التهاب لوزه)، سینوزیت (التهاب سینوس) یا ناقلین باکتری‌های خاص مانند استرپتوکوکوس پیوژنز ، یا کورینه باکتریوم دیفتریه  اهمیت دارد. کشت به‌ویژه در کودکان، بیماران با نقص ایمنی یا در موارد اپیدمی کاربرد دارد.

نمونه‌گیری با سواب استریل از ناحیه هدف انجام شده و در محیط‌های اختصاصی مانند Blood  Agar، Chocolate Agar یا Tellurite Agar کشت داده می‌شود. پس از رشد، شناسایی دقیق گونه، بررسی مقاومت دارویی و در صورت نیاز تایپینگ سرولوژیک یا مولکولی انجام می‌شود.

کاربردهای بالینی آزمایش

فیزیولوژی و مکانیسم آزمایش

دستگاه تنفسی فوقانی دارای فلور طبیعی متنوعی است. در شرایط خاص، عوامل پاتوژن می‌توانند باعث التهاب و عفونت شوند. عوامل شایع شامل Streptococcus pyogenes, Staphylococcus aureus, Haemophilus influenzae, Corynebacterium diphtheriae, و Moraxella catarrhalis هستند.

در روش کشت، نمونه در محیط‌های مناسب قرار داده شده و رشد کلونی‌ها بررسی می‌شود. آزمایش‌های بیوشیمیایی، رنگ‌آمیزی گرم و در موارد خاص PCR برای شناسایی دقیق انجام می‌شود. آزمایش حساسیت دارویی برای انتخاب درمان مناسب ضروری است.

علائم بالینی مرتبط با مثبت شدن آزمایش

آزمایش‌های مکمل

ضرورت تشخیص زودهنگام

تشخیص زودهنگام عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی می‌تواند از گسترش بیماری، انتقال به دیگران یا عوارض شدید مانند تب روماتیسمی یا گلومرولونفریت جلوگیری کند. درمان هدفمند با آنتی‌بیوتیک مناسب و اقدامات بهداشتی می‌تواند اثربخشی درمان را افزایش داده و از بستری یا عوارض جلوگیری کند.

عوارض تشخیص دیرهنگام

عوامل افزایش‌دهنده احتمال مثبت شدن آزمایش

عوامل کاهش‌دهنده احتمال مثبت شدن آزمایش

منابع