خط ویژه:

نام آزمایش : بررسی حساسیت دارویی باکتری مایکوباکتریوم ( عامل بیماری سل )

نام آزمایش : بررسی حساسیت دارویی  باکتری  مایکوباکتریوم         ( عامل بیماری سل )  خط ۱

 (Mycobacterium Drug Susceptibility)

توضیح کلی آزمایش

آزمایش بررسی حساسیت دارویی مایکوباکتریوم برای تعیین مقاومت یا حساسیت Mycobacterium tuberculosis  نسبت به داروهای خط اول ضدسل انجام می‌شود. این آزمایش در بیماران مبتلا به سل ریوی یا خارج‌ریوی، به‌ویژه در موارد مقاوم، عودکننده یا با سابقه درمان ناقص اهمیت دارد.

داروهای خط اول شامل ایزونیازید (INH)، ریفامپین (RIF)، اتامبوتول (EMB) و پیرازینامید (PZA) هستند. بررسی حساسیت معمولاً با روش‌های فنوتیپی (کشت در محیط‌های حاوی دارو) یا مولکولی PCR،Line Probe Assay  انجام می‌شود.

کاربردهای بالینی آزمایش

فیزیولوژی و مکانیسم آزمایش

Mycobacterium tuberculosis  یک باسیل اسیدفست و هوازی است که با رشد آهسته در محیط‌های خاص مانند Löwenstein-Jensen یا MGIT رشد می‌کند. مقاومت دارویی معمولاً ناشی از جهش‌های ژنی در نقاط هدف داروهاست. بررسی حساسیت دارویی به‌صورت فنوتیپی (رشد در حضور دارو) یا ژنوتیپی (شناسایی جهش‌ها) انجام می‌شود.

در روش فنوتیپی، نمونه در محیط‌های کشت حاوی غلظت‌های استاندارد دارو قرار داده می‌شود و رشد یا عدم رشد بررسی می‌شود. در روش مولکولی، جهش‌های ژن‌های katG، rpoB، embB، و pncA بررسی می‌شوند.

علائم بالینی مرتبط با مقاومت دارویی

آزمایش‌های مکمل

ضرورت تشخیص زودهنگام

تشخیص زودهنگام مقاومت دارویی در سل می‌تواند از انتقال بیماری، شکست درمان یا پیشرفت به فرم‌های شدید جلوگیری کند. انتخاب رژیم دارویی مناسب بر اساس نتایج حساسیت می‌تواند اثربخشی درمان را افزایش داده و از بستری یا مرگ جلوگیری کند.

عوارض تشخیص دیرهنگام

عوامل افزایش‌دهنده احتمال مقاومت دارویی

عوامل کاهش‌دهنده احتمال مقاومت دارویی

منابع