سرطان پستان (قسمت سوم) - تشخیص

روشهای تشخیص سرطان پستان عبارتند از:

معاینه توسط خود شخص:

این روش یک روش غربالگری برای سرطان پستان به شمار می آید. همه زنان بايد ماهي يك بار پستانهای خود را معاينه كنند. بهترين زمان معاينه پس از قاعدگي و پيش از تخمك گذاري است. اين معاينه در دوران یائسگی ميتواند در يك روز از هر ماه انجام گيرد. معاینه توسط خود شخص موجب شناسايي توده هاي كوچكي میشود كه با اقدامات مختصر قابل درمان هستند. بيش از 65 درصد توده هاي پستاني توسط خود بيماران كشف ميشوند.

معاينه شامل مشاهده و لمس ميباشد كه هر شخص براي معاينه باید به روش زير عمل كند:

مشاهده: شخص باید جلوي آينه بدون لباس بايستد و پستان خود را در حالات زیر در آیینه مشاهده کند و در صورت مشاهده هر تغيير جديدي به پزشك مراجعه شود.

  • دستها را كنار بدن آويزان نگه داشته شود.
  • دستها را روي استخوان لگن محكم فشار داده شوند.
  • دستها را در پشت سر در هم قفل شوند و شانه ها را به سمت عقب کشیده شود و قفسه سينه به جلو فشار داده شود.

 در تمام اين حالات نبايد تغييري بين دو پستان مشاهده شود.

لمس: لمس پستانها در حالت خوابیده به پشت انجام میشود. اگر پستانها كوچك نيستند بالشي كوچك زير شانه طرف معاينه قرار داده شود و دست همان سمت زير سر قرار گیرد و با دست مقابل با يك حركت دايره اي تمام بافت پستان را با سطح نرم انگشتان لمس شود. سپس نوک پستان را بين انگشت شست و نشانه به ملايمت فشار داده شود و از نظر وجود ترشح برسري شود. معاینه پستان زير دوش حمام نيز ميتواند انجام شود، زيرا زماني كه پستان و انگشتان خيس و لغزنده هستند اصطكاک كم ميشود و بسياري از توده هاي پستان بهتر لمس ميشوند.

 معاینه توسط پزشك:

معاينه كامل پستان توسط پزشك، در صورت عدم مواجهه با عوامل خطرزا و در زنان بدون علامت حداقل هر سه سال يكبار و از چهل سال به بعد حداقل سالي يك بار لازم است. همچنين بايد به خاطر داشت در صورت بروز هرگونه ضايعه و توده مشكوک در پستان، معاينه توسط پزشك را نبايد به تأخير انداخت.

ماموگرافی:

تصويربرداري از پستان به وسيله اشعه ايكس ماموگرافي ناميده میشود. اولين ماموگرافي در زنان بدون علامت بايد در سن چهل سالگي و سپس سالی يك بار انجام شود. معاينه راديوگرافيك پستان جزء مهمي از فرآيند غربالگري در زنان بدون علامت است و بايد در تركيب با معاينه كامل باليني انجام گيرد. ماموگرافي ممكن است يك تومور پستان را قبل از اين كه از نظر باليني قابل لمس شود تشخيص دهد.

سونوگرافی:

اين روش در تفکیک توده هاي كيستيك از توده هاي توپر کاربرد دارد. توده هاي كيستيك معمولا حاوي مايع مي باشند

سونوگرافی داپلر: جريان خون در ضايعات بدخيم پستان زياد ميشود. با سيگنالهاي داپلر ميتوان مقدار جريان خون ضايعه و در نتيجه خوش خيمي يا بدخيمي آن را مشخص كرد. ترموگرافی: يكي از علايم غير اختصاصي سرطان پستان توليد حرارت است. اين حرارت در ضايعات بدخيم ناشي از افزايش عروق است. با اين حال ترموگرافي نميتواند به درستي خوش خيم و بدخيم بودن بیماری را تشخیص دهد.

داكتوگرافی: از اين روش زماني استفاده ميشود كه ترشح از نوک سينه وجود دارد. در اين روش يك ماده حاجب به داخل يك يا چند مجراي شيري تزريق و سپس ماموگرافي انجام ميشود.

MRI:

اين تكنيك در كشف متاستازهاي مهره اي و پاتولوژيهاي ديگر سيستم اسكلتي- عضلاني ناشي از سرطان پستان و متاستازهاي آن ارزش زيادي دارد.

یافته های آزمایشگاهی:

از تستهاي LFT, ESR, CBC و تومور ماركرها چون